Pokazujemy prawdę o kościele i religii katolickiej (morderstwa, gwałty, pedofilia, kradzieże, manipulacje)
piątek Sierpień 18th 2017

Dowody (ze źródłami) na to, że chrześcijaństwo to religia kopiowana, nieprawdziwa. WSZYSTKIE HISTORYJKI OPISANO W INNYCH RELIGIACH DUŻO WCZEŚNIEJ część 2

Link do części pierwszej: http://dekatolizacja.blog.pl/2014/07/24/dowody-ze-zrodlami-na-to-ze-chrzescijanstwo-to-religia-kopiowana-nieprawdziwa-wszystkie-historyjki-opisano-w-innych-religiach-duzo-wczesniej-czesc-1/
Link do części trzeciej: http://dekatolizacja.blog.pl/2014/07/24/dowody-ze-zrodlami-na-to-ze-chrzescijanstwo-to-religia-kopiowana-nieprawdziwa-wszystkie-historyjki-opisano-w-innych-religiach-duzo-wczesniej-czesc-3/

Cud w Kanie Galilejskiej – najbardziej zadziwiający i bezsensowny (cóż wspólnego z misją Jezusa miało wyprodukowanie około 600 litrów wina?), znalazł się u Jana (i tylko tam) dzięki Dionizosowi. Dionizos to Bóg, który `żył na ziemi’ z Grecji (około 500 r. p.n.e.) Syn dziewicy; urodzony 25 grudnia. Nazywany był „Królem Królów”, „Synem Bożym”, „Alfą i Omegą” i wiele, wiele innych. Był Bogiem cierpiącym, ukrzyżowanym i zmartwychwstałym (Gminy dionizyjskie czciły Dionizosa jako ukrzyżowanego Boga nad ołtarzem). W rzeczywistości cud zamiany wody w wino był dokonany przez Dionizosa, a przypisany później Jezusowi. Przydomek Dionizosa zamieniającego wodę w wino („pęd winorośli”), autor „Ewangelii Jana” przeniósł na Jezusa – „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym” (J. 15:1-6) Kult Dionizosa był chyba pierwszym w świecie śródziemnomorskim, którego wyznawcy prowadzili działalność misyjną, i rozpowszechnił się w Grecji już w 7 w. p.n.e. Swoją drogą cud Dionizosa to już był plagiat, gdyż najwcześniejsze jego źródło pochodzi z obrazu uczty, który znajduje się on na grobie egipskim w Paheri (1500 r. p.n.e.). Przedstawia zamienienie wody w wino przez Faraona.

Adonis (około 500 r. p.n.e.) Syn dziewicy; urodzony 25 grudnia. Stał się symbolem umierania i odradzania. Ku czci Adonisa obchodzono ośmiodniowe święta wiosenne – Adonie, podczas których opłakiwano jego śmierć i czczono zmartwychwstanie po 4 dniach.

Wschodni Bóg Mitra również był synem dziewicy urodzonym 25 grudnia. Czynił cuda, nazywany był „Prawdą”, „Światłem” `Zbawcą’, `Pasterzem’ i wiele, wiele innych. Zmarł, został pochowany w skalnym grobowcu. Po 3 dniach zmartwychwstał. Mitra jest pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem. Zapewnia zbawienie ludzi przez ofiarę. Jego kult obejmuje chrzest, komunię, posty. Jego wierni nazywają się braćmi. Wśród duchowieństwa Mitrjackiego są mężczyźni i kobiety, co ślubują celibat. Wierzono, że po zejściu Mitry na ziemię, zaprowadzi on królestwo Boże. Ojcowie Kościoła byli uderzeni tymi podobieństwami. Święty Augustyn opowiada, że pewien kapłan azjatycki (Attisa lub Mitry) powiedział mu pewnego razu, że czczą tego samego `Boga’. Około 200 r. Tertulljan dla wytłumaczenia podobieństw Mitraizmu i Chrystianizmu powołuje `Sztuczki Diabła’.

Kriszna z Indii (900 r. p.n.e.) Został urodzony przez Devaki, z gwiazdą na wschodzie zapowiadającą jego nadejście. Złożono mu w dary z mirry, kadzidła i złota. Czynił cuda. Zmarł, a po śmierci zmartwychwstał.
Bóg Sobk, o którym opowiadają `Teksty z piramid’, z 3000 r. p.n.e. to Bóg-krokodyl. Chodzi po wodach jeziora Faiun i rozdaje biały chleb i ryby ludziom na brzegu.

A modlitwa `Ojcze Nasz’, którą podobno ułożył Jezus i nauczył jej ludzi?
Ta modlitwa znajduje się w tekście egipskim z 1000 r. p.n.e. i jest znana jako `Modlitwa ślepca’. W tym samym tekście znajdują się także słowa, które później staną się `Błogosławieństwami’ Jezusa. Również Stary Testament (600 r. p.n.e.) jest przeniknięty monoteizmem faraona Aketona (1360 r. p.n.e.).

Aspekt przeniesienia jednej postaci i jej atrybutów do nowej można nawet znaleźć w samej Biblii. W Starym Testamencie jest historia Józefa. Józef był prototypem Jezusa. Narodziny Józefa były cudem – Jezusa narodziny także. Józef miał 12 braci – Jezus miał 12 uczniów. Józef został sprzedany za 20 srebrników – Jezus za 30. Brat „Juda” dokonuje zdrady Józefa – uczeń „Judasz” dokonuje zdrady Jezusa. Józef zaczyna pracę w wieku 30 lat – Jezus także.

W rzeczywistości autorzy `Pisma Świętego’ chyba naprawdę pisali `pod natchnieniem’… Ale całkiem sporej biblioteki starożytnych mitów o Bogach i nie tylko. A mieli, z czego wybierać, gdyż faktem jest, że istnieje szereg zbawicieli, z różnych okresów, z całego świata, którzy pasują do podobnej charakterystyki :

Chrishna – Hindostan
Budha Sakia – Indie
Salivahana – Bermudy
Zulis, Zhule, Osiris, Orus – Egipt
Odin – Skandynawia
Critie – Chaldea (Mezopotamia)
Zoroaster – Persia
Baal i Taut – Phoenecia
Indra – Tybet
Bali – Afganistan
Jao – Nepal
Wittoba – Bilingonese
Thammuz – Syria
Atys – Frygia
Xamolxis – Tracja
Zoar – Bonzes
Adad – Asyria
Deva Tat, Sammonocadam – Siam (Chiny)
Alcidies – Teby
Alcides – Sintoos
Beddru – Japonia
Hesus, Eros, Bremrillah – Druidzi
Thor – Galia
Hil i Feta – Mandaites
Gentaut, Quexalcote – Meksyk
Universal Monarch – Sybilla
Ischy – Tajwan
Divine Teacher – Platon
Holy One – Xaca
Fohi i Tien – Chiny
Dionizos, Adonis – Grecja
Ixion i Quirinus – Rzym
Prometheus – Kaukaz

Wszyscy oni, podobnie jak Jezus są tylko literacką fikcją naszych przodków…

Historię Noego i jego Arki też wzięto bezpośrednio z tradycji. Koncept wielkiej powodzi jest wszechobecny w starożytnym świecie, z ponad 200 przykładami z różnych okresów i czasów. Ale na przedchrześcijańskie źródło najlepiej wygląda epos Gilgamesz, napisany w 2600 r. p.n.e. Historia opowiada o wielkiej powodzi zesłanej przez Boga, Arce ratującej zwierzęta, a nawet uwolnieniu i powrocie gołębia, wszystko tak samo jak w biblijnej historii, obok listy wielu innych podobieństw.

Historia Mojżesza również jest splagiatowana. Została zaczerpnięta z mitu o Sargonie z Akkad, około 2250 r. p.n.e. Sargon urodzony przez niepokalaną dziewicę – kapłankę, po narodzinach by uniknąć śmierci został włożony do kosza i spuszczony rzeką. Został uratowany przez człowieka zwanego Akki i wychowany na księcia. W Ewangelii św. Mateusza mamy też napisany na nowo fragment o dzieciństwie Mojżesza. O tym, jak mimo przeszkód umknął przed dekretem faraona nakazującym zabicie Żydów. Mateusz opowiada tę historię, a później, zmyśla historię prześladowania dzieci w Betlejem przez Heroda Wielkiego – by pozwolić Jezusowi, na wzór Mojżesza, uciec do Egiptu i wrócić stamtąd jako Mesjańskiemu Nauczycielowi nowej nauki. Poza tym Mojżesz jest znany jako Dawca Prawa, który dał 10 Przykazań. Ale idea dawania prorokowi przez Boga prawa na górze jest także starszym motywem. Mojżesz jest tylko kolejnym prawodawcą w długiej linii sukcesji takich postaci w chronologii. W Indiach – Manu był wielkim dawcą prawa, na Krecie – Minos – zstąpił z Góry Dicta, gdzie Zeus dał mu święte prawa. W Egipcie był Mises, który zniósł kamienne tablice ze spisanym prawem. Manu, Minos, Mises, Moses (Mojżesz). Nawet 10 przykazań, zaczerpnięto bezpośrednio z egipskiej `Księgi Zmarłych’. Co w Księdze Zmarłych napisano jako „Nie ukradłem” stało się „Nie kradnij,” „Nie zabiłem” – „Nie zabijaj,” „Nie skłamałem” – „Nie dawaj fałszywego świadectwa”, itd.

Reguły moralne nie zostały wyryte przez `Boga’ na kamiennych tablicach i objawione człowiekowi, ale ukształtowały się w naszych umysłach w rezultacie długiego procesu ewolucji. Prawda jest taka, że w religii Chrześcijańskiej nie ma nic oryginalnego.

Egipskie dyski słoneczne umieszczane nad głowami Bogów i Kapłanów stały się potem aureolami Katolickich Świętych. Piktogramy Izydy trzymającej w ramionach swojego cudownie poczętego syna Horusa to pierwsze wzorce obrazów Maryi Dziewicy trzymającej Dzieciątko Jezus. W zasadzie wszystkie elementy rytuału katolickiego – biskupie nakrycia głowy, Ołtarz, Różaniec, `Trójca Święta’ oraz Komunia i akt `spożywania Ciała Bożego’ wzięto bezpośrednio z wcześniejszych pogańskich obrzędów religijnych.

Nawet Dzień Święty Chrześcijaństwo przejęło od Pogan. Początkowo chrześcijanie czcili żydowski Szabat – Sobotę, lecz Konstantyn przesunął dzień święty tak, by pokrywał się z pogańskim dniem czczenia Słońca. Do dzisiaj większość wiernych chodzi na mszę w Niedzielę rano, nie mając pojęcia, że czynią tak, bo kiedyś właśnie w ten dzień poganie oddawali cześć `Bogu Słońca’.

Kult Dziewic – Matek Bogów również jest znany na całym świecie. A to, dlatego, że Dziewica, jest konstelacją Panny, znaną także jako Dziewica Panna. „Virgo” (Panna) po łacinie znaczy „Dziewica”. Starożytny symbol Panny to przerobione „M”. Oto, dlaczego Maria, i niektóre inne matki dziewice jak matka Adonisa – Myrra, albo matka Buddy – Maya zaczynają się na „M”. Panna odnosiła się także do „Domu Chleba” gdyż reprezentacją Panny jest dziewica trzymająca kłos pszenicy. `Dom Chleba’ to symboliczny kłos pszenicy, który oznacza sierpień i wrzesień – czas żniw. Słowo „Betlejem” w istocie z hebrajskiego `Bet Lehem’ tłumaczy się „Dom Chleba”. „Betlejem” odnosi się, więc do konstelacji Panny, miejsca na niebie, nie tylko na ziemi.

PRZECZYTAJ CZĘŚĆ TRZECIĄ – LINK NA GÓRZE

Źródło artykułu: http://www.sfinia.fora.pl/kawiarnia,17/prawdziwa-geneza-chrzescijanstwa,2876.html

Komentuj